اگه این کامپیوتر ویروسی نمی شد و بابا احمد زودتر می بردش شرکت و دوست بابا احمد سرش خلوت تر بود من حتما خیلی زودتر از این حرفها می آمدم و شیرینکاریهای شازده کوچولو تعریف می کردم.

حالا ناچارم خلاصه و هول هولکی تا صبا خوابه هر چی تو ذهنم هست و این مدت هی با خودم می گفتم یادم نره را براتون بگم.

صبا کوچولوی ما دومین سینمای عمرش رو هم رفت. چشمتون روز بد نبینه چنان تو سالن به سخنرانی افتاده بود که  من و بابا احمد و خاله حمیده و مامان خاله حمیده مجبور شدیم هی راه بریم .فیلم "چه کسی امیر را کشت؟" 4شنبه اول آبان.

اتفاق دیگه این دوران هم مرواریدهای دهان عزیز دل ماست.اولیش جمعه 19 آبان دومیش هم سه شنبه 23 آبان.معلومه که خیلی لثه هاش می خاره یکسره با اونها لبش را گاز می گیره. خودم هم براش آش دندونی پختم(چقدر سخت و پر کار بود) .

سنجاب کوچولوی ما یک مدل حرکت اختراع کرده که من اسمش رو گذاشتم "چهار خیز".سینه خیز که نرفت. یک دفعه چهار دست و پا با سینه خیز قاطی شد و شد بلای جون ما.خصوصا که دیگه روروئکش هم به کمکش اومده و من تمام مدت باید دنبالش بدوم که در کابینتها و کشوها ... باز نشه.

نمی دونم چرا اینقدر به سیم و تلفن و کنترل علاقه داره مخصوصا سیم. چنان به طرفش یورش می بره که گاهی بهش نمی رسیم.البته قضیه تلفن معلومه چون مامان مریم و باباسان یکسره باهاش تلفنی حرف می زنن.این روزها باباسان رفته سفر.یک کمی هم سفر طولانی شده ، برای همین وروجک ما باید روزی چند بار با تلفن دلتنگی باباسان رو التیام بده...

شازده کوچولو دوره شیرین و پر هیجانی رو پشت سر می گذاره. همه چیز براش جدیده و می خواهد هر چی رو می بینه امتحان کنه.با هیچ کس غریبی نمی کنه و تنها اذیتش اینه که دلش نمی خواد غذا بخوره و بخوابه. فقط بازی...من هم قرار شد بشینم و بچه داری کنم و بی خیال مهد کودک و کار و زندگی بشم.

ضمنا آخرین پست عمو رضا رو هم صبا اشغال کرده. ببینید.

این عکسها هم برای بابا فیض الله است که رفته یک سفر طولانی و دلش برای هممون تنگ شده